وَعَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَامِرٍ و إِسْمَاعِيلَ القُمِّيِّ و عَلِيِّ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي قَيْسٍ و تِينِ التَّمِيمِي قَالَ: دَخَلَ يَحْيَى بْنُ أُمِّ الطَّوِيلِ مِنهُ السَّلامُ إِلَى البَاقِرِ عزَّ عِزُّهُ فَقَالَ لَهُ البَاقِرُ: "لَقَدْ أُوتِيتَ عِلْمَ المَنَايَا و عِلْمَ البَلَايَا فَلَا تُكَلِّمِ النَّاسَ إِلَّا رَمْزًا".
واز محمد بن عامر و اسماعیل قمی و علی بن عبدالرحمن از ابی‌قیس و تین تمیمی روایت شده است، گفت: یحیی بن ام‌الطویل مِنْهُ السَّلامُ (که سلام و درود از اوست) بر باقر عَزَّ عِزُّهُ و ارد شد، پس باقر به او فرمود: «همانا به تو علم منایا و بلایا (دانش سرنوشت مرگ‌ها و مصیبت‌ها) عطا شده است، پس با مردم جز به رمز و اشاره سخن مگو»
باب نص و دلالت بر جابر بن یزید جُعفي
رَوَى مُحَمَّدُ بْنُ مُوسَى الكَرْخِيُّ عَنْ إِسْمَاعِيلَ عَنْ صَدَقَةَ عَنْ يُونُسَ عَنِ المُفَضَّلِ عَنْ مُصْعَبٍ عَليهمُ السَّلامُ قَالَ، قَالَ البَاقِرُ عزَّ عِزُّهُ لِجَابِرٍ الجُعْفِي مِنهُ السَّلامُ: "أجْبُرْهُمْ يَا جَابِرُ كَمَا جَبَرْتَهُمْ أَيَّامَ كَسْرِهِمْ، أَنْتَ كُنْتَ بِأَوَّلِهِمْ و أَنْتَ تَكُونُ آخِرَهُمْ".
محمد بن موسی کرخی از اسماعیل از صدقه از یونس از مفضل از مصعب عَلَیهِمُ السَّلامُ (درود بر آنان باد) روایت کرده است، گفت: باقر عَزَّ عِزُّهُ (عزت و جلالش شکوهمند باد؛ عبارتی که در این جایگاه به مقامی فراتر از بشریت و در حد الوهیت اشاره دارد) به جابر جعفی مِنْهُ السَّلامُ (که سلام و درود از اوست) فرمود: «ایشان را جبران