باب نص و دلالت بر یحیی بن ام‌الطویل
عَنِ العُذْرِيِّ عَنْ حَمَّادٍ عَنْ أَبِي حَمْزَةَ عَنْ حَبِيبِ بْنِ مُطَهَّرٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الحُسَيْنِ عزَّ عِزُّهُ أَنَّهُ قَالَ لِيَحْيَى: "يَا يَحْيَى أَنْتَ حَيَاةُ القُلُوبِ المَيْتَةِ و أَنْتَ تُحْيِى الأَبْدَانَ البَالِيَةَ، و أَنْتَ الحَمِيمُ".
از عُذری از حماد از ابی‌حمزه از حبیب بن مطهر از علی بن حسین عَزَّ عِزُّهُ (عزت و جلالش شکوهمند باد؛ عبارتی که در این جایگاه به مقامی فراتر از بشریت و در حد الوهیت اشاره دارد) روایت شده است که ایشان به یحیی فرمود: «ای یحیی، تو حیاتِ دل‌های مرده‌ای و تو بدن‌های پوسیده را زنده می‌کنی، و تو حمیم (دوست بسیار صمیمی و نزدیک) هستی»
وَعَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى البُزُورِيِّ عَنْ عَمْرُ بْنِ شَمِرٍ عَنِ الصَّادِقِ عزَّ عِزُّهُ قَالَ: "يَحْيَى بْنُ أُمِّ الطَّويلِ الثُّمَالِيُّ صَاحِبُ زَمَانِهِ و بَابُ البَيْتِ الأَكْبَرِ و الحُجَّةُ فِي دَهْرِهِ، دَعَا إِلَى الحَقِّ و هَشَّمَ رَأْسَ الكُفْرِ، و أَيْتَامُهُ حُجَجُ اللَّهِ الصَّادِقَةُ".
واز محمد بن یحیی بزوری از عمرو بن شمر از صادق عَزَّ عِزُّهُ روایت شده است گفت: «یحیی بن ام‌الطویل ثمالی، صاحبِ زمان خویش، و بابِ (درگاه) بیت الأکبر (خانه بزرگ‌تر)، و حجتِ روزگار خویش بود، او به سوی حق دعوت کرد و سرِ کفر را در هم شکست، و یتیمانش (پیروان و شاگردان روحانی او) حجت‌های راستین الله هستند».