آنچه را دیده است انکار کند، آنچه را که (اکنون) نمی‌بیند شدیدتر انکار خواهد کرد،»

وَعَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ يُونُسَ بْنِ ظَبْيَانَ عَلَيْهُما السَلَامُ قَالَ سَمِعْتُ الصَّادِقَ عزَّ عِزُّهُ يَقُولُ: "مَنْ زَعَمَ أَنَّهُ يَعْرِفُ اللَّهَ بِتَوَهُّمِ الْقُلُوبِ فَهُوَ مُشْرِكٌ، و مَنْ زَعَمَ أَنَّهُ لَا يُدْرَكُ فَقَدْ نَفَى الْعُبُودِيَّةَ، و مَنْ زَعَمَ أَنَّهُ يَعْبُدُ الْإِسْمَ دُونَ الْمَعْنَى فَقَدْ إِلْتَزَمَ الْكُفْرَ، و مَنْ زَعَمَ أَنَّهُ يَعْبُدُ الْمَعْنَى بِحَقِيقَةِ الْمَعْرِفَةِ فَأُولَئِكَ أَصْحَابُ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ".

واز محمد بن سنان از یونس بن ظبیان که بر آن دو سلام باد، (روایت است که) گفت از حضرت صادق (که عزتش شکوهمند باد) شنیدم که می‌فرمود:«هرکس گمان برد که خدا را با پندار دل‌ها می‌شناسد، پس او مشرک است، و هرکس گمان برد که او درک‌ناشدنی است، به تحقیق عبودیت (بندگی) را نفی کرده است، و هرکس گمان برد که اسم را بدون معنا پرستش می‌کند، به راستی به کفر پایبند شده است (کفر و رزیده است)، و هرکس گمان برد که معنا را با حقیقتِ معرفت پرستش می‌کند، پس آنان اصحاب (یاران) امیرالمؤمنین هستند».

وَعَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَلَيْهِ السَلَامُ عَنِ الْمُفَضَّلِ مِنْهُ السَلامُ أَنَّهُ قَالَ قَالَ مَوْلَايَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ عزَّ عِزُّهُ: "مَنْ زَعَمَ أَنَّ لَهُ إِلَٰهًا لَا يُعْرَفُ فَلَا رَبَّ لَهُ و مَنْ زَعَمَ أَنَّ لَهُ إِلَٰهًا لَا يُرَى فَلَا رَبَّ لَهُ، و مَنْ زَعَمَ أَنَّ لَهُ إِلَٰهًا لَا يُعْرَفُ فَإِنَّهُ مِنْ حِزْبِ إِبْلِيسَ الْأَبَالِسَةِ" ثُمَّ قَالَ عَزَّ عِزُّهُ: "مَنْ أَرَادَ اللَّهَ الْمَوْجُودَ فِي خَلْقِهِ الَّذِي لَا ضِدَّ لَهُ و لَا نِدَّ فَأَنَا هُوَ، و مَنْ أَرَادَ إِبْلِيسَ لَعَنَهُ اللَّهُ