باب نص و دلالت بر ابو عبدالرحمن قیس بن و رقا
رَوَيْنَاهُ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُفَضَّلِ عَنْ أَبِيهِ مِنْهُ السَلامُ عَنِ السَّيِّدِ مُوسَى عزَّ عِزُّهُ فِي قَوْلِ اللَّهِ: ﴿إِقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ﴾1 قَالَ: "ظُهُورُ فَاطِمٍ" ﴿وَانْشَقَّ الْقَمَرُ﴾2 قَالَ: "ظُهُورُ الْبَابِ و هُوَ سَلْمَانُ و سَفِينَةٌ"،
این را از جعفر بن محمد بن مفضل، از پدرش مِنْهُ السَّلامُ (که سلام و درود از اوست؛ عبارتی که به مقام معنوی و الای او اشاره دارد)، از سید موسی عَزَّ عِزُّهُ (عزت و جلالش شکوهمند باد؛ عبارتی که در این جایگاه به مقامی فراتر از بشریت و در حد الوهیت اشاره دارد) روایت کرده‌ایم، دربارۀ این سخن الله: ﴿نزدیک شد قیامت (الساعة)﴾ فرمود: «ظهور فاطمه است» ﴿و ماه شکافته شد﴾ فرمود: «ظهورِ باب (درگاه معرفت الهی) است، و او سلمان و سفینه است»
وَعَنْ عَلِيِّ بْنِ حَسَنٍ الْقُمِّيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنِ الْمُعَلَّى بْنِ خُنَيْسٍ عَليهمُ السَّلامُ عَنِ الصَّادِقِ عزَّ عِزُّهُ أَنَّهُ قَالَ: "مَقَامُ سَفِينَةَ مَقَامُ سَلْمَانَ و هُوَ الْبَابُ فِي كُلِّ قَرْنٍ، كَمَا شَنْبَوَيْهِ فِي كُلِّ قَرْنٍ، و لَهُ أَيْتَامٌ كَأَيْتَامِهِ".
واز علی بن حسن قمی از محمد بن سنان از مُعَلَّی بن خُنَیس عَلَیهِمُ السَّلامُ (درود بر آنان باد) از صادق عَزَّ عِزُّهُ (عزت و جلالش شکوهمند باد؛ عبارتی که در این جایگاه