باب دوم شناخت خداوند به و جود و معاینه

رَوَيْنَاهُ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُفَضَّلِ عَنْ جَدِّهِ الْمُفَضَّلِ مِنْهُ السَلامُ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو سَعِيدٍ جُبَيْرِي الطَّحَّانُ قَالَ سَمِعْتُ الصَّادِقَ عزَّ عِزُّهُ يَقُولُ: "يَا أَهْلَ الْإِيمَانِ و مَوَاطِنَ الْكِتْمَانِ تَفَكَّرُوا و تَذَكَّرُوا عِنْدَ غَفْلَةِ الشَّيَاطِينِ فَمَنْ زَعَمَ أَنَّهُ يَعْرِفُ اللَّهَ بِغَيٍرِ رُؤْيَةٍ فَقَدْ كَفَرَ و ضَلَّ و غَوَى، و عَلَامَةُ الْجَاهِلِ الْمُرْتَابِ هَتْكُ السِّتْرِ الْمَحْجُوبِ و إِفْشَاءُ السِّرِّ الْمَكْتُومِ لِيَعْلَمَ النَّاسُ مَا لَا يَعْلَمُ مِنْ نَفْسِهِ، فَإِذَا أَنْكَرَ الْعَبْدُ مَا رَأَى فَهُوَ لِمَا يَرَى أَشَدُّ إِنْكَارًا".

ما این روایت را از جعفر بن محمد بن مفضل، از جدش مفضل که سلام از اوست نقل کرده‌ایم، او گفت مرا ابوسعید جبیری طحان حدیث کرد و گفت از حضرت صادق (که عزتش شکوهمند باد) شنیدم که می‌فرمود:«ای اهل ایمان و ای جایگاه‌های کتمان (ای کسانی که اسرار را در سینه‌های خود حفظ می‌کنید)، در هنگام غفلت شیاطین تفکر و تذکر کنید (به یاد آورید)، پس هرکس گمان برد که خدا را بدون رؤیت (دیدن) می‌شناسد، به راستی کافر شده و گمراه و منحرف گشته است، و نشانهٔ جاهلِ شکاک دریدنِ پردهٔ پوشیده و فاش ساختنِ رازِ مکتوم (پنهان داشته شده) است تا مردم چیزی را بدانند که او خود از نفس خویش نمی‌داند (به حقیقت آن آگاه نیست)، پس چون بنده