باب پانزدهم شناخت فضیلت مذاکره (گفتگوی علمی و دینی)
رَوَيْنَاهُ عَنْ مَوْلَانَا جَعْفَرٍ عزَّ عِزُّهُ أَنَّهُ قَالَ: "لَنَمُرَّ بِكُمْ و أَنْتُمْ فِي حَدِيثِنَا فَنَكَادُ أَنْ نَظْهَرَ لَكُمْ شَوْقًا مِنَّا إِلَيْكُمْ".
از مولایمان جعفر (که عزّتش و الا باد) روایت کردهایم که فرمودند: «همانا ما بر شما میگذریم (از کنارتان عبور میکنیم) حال آنکه به حدیث ما (گفتار و سخن ما) مشغولید، پس از فرط اشتیاقی که از جانب ما به سوی شماست، نزدیک است (چیزی نمانده) که بر شما ظاهر شویم».
وَعَنْ مَوْلَانَا جَعْفَرٍ عزَّ عِزُّهُ أَنَّهُ قَالَ: "القُلُوبُ تُرَبٌ و العِلْمُ غَرْسُهَا و المُذَاكَرَةُ سَقْيُهَا و الفِقْهُ ثَمَرُهَا، فَاجْتَنُوا ثَمَرَ قُلُوبِكُمْ بِالمُذَاكَرَةِ".
واز مولایمان جعفر (که عزّتش و الا باد) که فرمودند: «دلها همچون خاک (زمین) هستند و دانش، نهالِ آن، و مذاکره (ی علمی و یادآوری) آبیاریِ آن، و فقه (فهم عمیق) میوه آن است، پس میوه دلهایتان را با مذاکره بچینید (برداشت کنید)»
وَعَنْهُ عزَّ عِزُّهُ أَنَّهُ مَرَّ بِجَمَاعَةٍ مِنْ شِيعَتِهِ فَقَالَ لَهُمْ: "عَلَى مَا أَنْتُمْ مُجْتَمِعُونَ؟" فَقَالُوا: يَا مَوْلَانَا نَتَنَاوَلُ عَبْدَ النُّورِ و نَتَذَاكَرُ عَلَيْهَا عِلْمَ تَوْحِيدِكَ فَقَالَ: "هَكَذَا كُونُوا و إِلَّا فَلَا".




