پس آن [امام] – که عزتش افزون باد - فرمود: «هر کس اشخاصِ ترکیبِ و جودش (شخصیت‌های سازنده و جود باطنی‌اش) و روح‌های پسندیده و نکوهیده‌اش را بشناسد همانا با شناخت آن، پروردگارش را شناخته است، زیرا انسان بر اعضا و مفاصل ترکیب یافته و هیچ عضو و مفصلی از او نیست مگر آنکه برای او بر شخصیتی ظاهر می‌شود که شناختش بر او و اجب است، پس هرگاه انسان یک عضو از این اعضا و مفاصل را کم داشته باشد، این نقص ناشی از علتی است که از جانب آن شخصیت یا از روی انکار او - پناه بر خدا – بر و ی و ارد شده است، و یا ناشی از نقص در معرفت است – که خداوند از آن درگذرد، پس بر تو و برادرانت شناخت این امر و اجب است»

گفتم: مولای من، این معرفت را بر من ارزانی دار تا آن را بشناسم.

پس – که عزتش افزون باد - فرمود: «اما نخستینِ آن، این است که بنی‌آدم بر چهار طبع آفریده شده است: خشکی، تری، گرمی و سردی، و ترکیب و جودش بر صورت فلک ساخته شده است.

اما خشکی، برای مقام ابوذر است و اما تری، برای مقام سلمان است و اما گرمی، برای مقام مقداد است و اما سردی، برای مقام عمار است؛ و اینها طبایع نور هستند.