وَفِي تَأْوِيلٍ آخَرَ أَنَّ الْعَيْنَيْنِ مَقَامُهُمَا الشَّمْسُ و الْقَمَرُ، فَإِذَا نَظَرَ أَحَدُكُمْ إِلَى حُرْمَةِ أَخِيهِ الْمُؤْمِنِ نَظَرًا بِذَلَلٍ سَلَبَهُ اللَّهُ نَظَرَ الْاخْتِبَارِ، و اللِّسَانُ إِذَا تَكَلَّمَ بِمَا حَوَاهُ الْقَلْبُ أَخْرَسَهُ اللَّهُ، و كَذَلِكَ الْأُذُنَيْنِ إِذَا سَمِعَ بِهِمَا غَيْبَةَ الْمُؤْمِنِ أَصَمَّهُ اللَّهُ، و كَذَلِكَ إِذَا دَخَلَتْ يَدَاهُ و رِجْلَاهُ عَلَى مُؤْمِنٍ، فَيَجِبُ عَلَيْكَ و عَلَى إِخْوَانِكَ الْمُرَاجَعَةُ إِلَى اللَّهِ و حُسْنُ النُّطْقِ لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّ و جَلَّ يَظْهَرُ بِحَيْثُ النُّطْقُ و الصَّمْتُ و السَّمْعُ و الْيَدُ و الرِّجْلُ، فَافْهَمْ ذَلِكَ و تَفَقَّدْ إِخْوَانَكَ فِي لَيْلِكَ و نَهَارِكَ فَكَمَا أَعْطَيْتَ تَأْخُذُ، و كَمَا تُعْطِي يَكُونُ، فَأَجْهِدْ جُهْدَكَ فِي بَرَكٍ لِإِخْوَانِكَ و السَّلَامْ".

شیخ مورد اعتماد، ابوالحسین محمد بن علی جِلّی روایت کرده، گفت: حسین بن حمدان خصیبی - که خداوند چهره‌اش را نورانی گرداند – برایم حدیث کرد، گفت: محمد بن عبدالغفار کرخی برایم حدیث کرد، گفت: علی بن محمد کوفی به من خبر داد، گفت: حسین بن عبدالله کتیفی برایم حدیث کرد، گفت:

بر مولایمان حسن – که عزتش افزون باد - و ارد شدم و از او درباره مسائلی پرسیدم و او مرا پاسخ داد، و از او درباره شناخت نفس (خودشناسی) و این گفته عالِم – که عزتش افزون باد – پرسیدم که: «داناترینِ شما، یا عارف‌ترین شما به نفسِ خویش عارف‌ترین شما به پروردگارش است، و جاهل‌ترین شما به نفس خویش، جاهل‌ترین شما به پروردگارش است؟»