(جنبه و اثری) هست که در آن تأثیرگذار باشد؟ پس گفت: از شیخ و پدرم ابوعبدالله خُصَیبی که خداوند مقامش را شریف گرداند در این باره پرسیدم، پس گفت: شیخ من ابومحمد عبدالله بن محمد جَنّان معروف به زاهد از یحیی بن مَعین برایم حدیث کرد گفت: سرور ما ابوشعیب که سلام از اوست برایم حدیث کرد، گفت: عمر بن فُرات که سلام از اوست برایم حدیث کرد، گفت: محمد بن مفضّل که سلام از اوست برایم حدیث کرد گفت: مفضّل بن عمر که سلام از اوست برایم حدیث کرد، گفت: ابوالخطّاب محمد بن ابی زینب کاهلی بزّاز که سلام از اوست برایم حدیث کرد، گفت: جابر بن یزید جُعفی که سلام از اوست برایم حدیث کرد، گفت: از مولایم صادق که عزتش افزون باد پرسیدم و گفتم: ای مولای ما، آیا برای دعا و جهی (اثری) هست که در آن تأثیر گذارد؟ پس فرمود: «آری ای جابر، همانا دعای مؤمن، تسبیح و تقدیس و تمجید است، پس به سبب دعا و تضرعش به سوی خدا، ممکن است مستحق عدلی شده باشد که او را با عقوبتی که در همان روز بر او فرود می‌آید فرا گیرد، اما به سبب دعایش، آن عقوبت تا سال آینده‌اش از او به تأخیر می‌افتد، یا ممکن است به سبب برآوردن حق برخی از برادرانش مستحق نعمتی از جانب خدا شده باشد که در سال آینده‌اش او را فرا گیرد، اما به سبب دعایش، آن نعمت در همان روز برایش تعجیل می‌شود، پس دعا، نعمتی را پیش می‌اندازد و نقمتی (عقوبتی) را به تأخیر می‌افکند، و گرنه، عدل فراگیر است و گریزی از آن نیست»