اوّل: معرفت خدا به جميع ظهوراتش (تجلّياتش).
دوّم: معرفت و لی و اقرار به بندگی برای او.
سوّم: معرفتِ و لیِّ و لی.
چهارم: معرفت ابلیس در آنچه كه از ذات خود بود.
پنجم: معرفتِ قَوّامِ قِسط (برپا دارنده عدالت).
ششم: معرفتِ اشخاصی كه در روشنایی قدس (نور قدسی) برپا داشته شدند.
هفتم: قبول علم خدا و تصديق به رسولانش.
هشتم: تعظيم اهل معرفت او.
نهم: آنكه تو و برادرت در دين و دنيا يك شریعت (راه و احد) باشيد.
دهم: كتمان سرّ خدا و پوشاندن بر اوليای او».
وَقَدْ قَالَ السَّيِّدُ المَسِيحُ عزَّ عِزُّهُ و قَدْ سُئِلَ عَنِ الْإِنْسَانِ إِذَا صَفَا مَا يَكُونُ مِنْهُ، فَقَالَ عَزَّ عِزُّهُ: "لَنْ يَصْفُو مَنْ لَمْ يَعْرِفْ بَارِئَهُ فَإِذَا عَرِفَ العَبْدُ بَارِئَهُ حَقَّ مَعْرِفَتِهِ صَارَ شَمْعَةً تُضِيءُ بَيْنَ يَدَيْ الرَّبِّ".