﴿يَوْمًا عَبُوسًا قَمْطَرِيرًا﴾ (روزی که [چهره‌ها در آن] عبوس و درهم کشیده است) یعنی: عمار.
﴿يَوْمَ التَّنَادِ﴾ (روز فریاد زدن) یعنی: قنبر. ﴿يَوْمُ الطَّامَّةِ﴾ (روز آن حادثه بزرگ) یعنی: عبدالله بن رواحه. ﴿يَوْمُ الصَّاخَّةِ﴾ (روز آن صدای مهیب) یعنی: عثمان بن مظعون. ﴿يَوْمُ الْآزِفَةِ﴾ (روز نزدیک‌شونده) یعنی: محمد بن حنفیه.
﴿فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ﴾ (در روزی که مقدارش پنجاه هزار سال است) یعنی: سلسل.
﴿فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ أَلْفَ سَنَةٍ مِّمَّا تَعُدُّونَ﴾ (در روزی که مقدارش هزار سال از سال‌هایی است که شما می‌شمرید) یعنی: مقداد.
﴿يَوْمَ تُبَدَّلُ الْأَرْضُ غَيْرَ الْأَرْضِ﴾ (روزی که زمین به غیر این زمین تبدیل شود) یعنی: ام سلمه، ﴿وَالسَّمَاوَاتُ﴾ (و آسمان‌ها) یعنی: اسماء دختر عمیس خثعمیه، و ام ایمن و فضه و حولاء عطاره، و رباب دختر امرء القیس.
﴿وَبَرَزُوا لِلَّهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ﴾ (و در برابر خداوند یگانه قهار آشکار شوند) یعنی: فاطم (فاطمه).