و از آن جمله: روز جمعه، و آن محمد است که اهل ادیان از مسلمانان بر نبوتش گرد آمدند (اجتماع کردند) و او قائم است،
و از آن جمله: روز فطر، و آن روزی است که در آن به مؤمنان اجازه سخن گفتن (نطق) و آشکار ساختن امر خداوند عزّ و جلّ داده می‌شود.
و از آن جمله: روز اضحی (قربان)، و آن روز خروج قائم -که عزتش افزون باد- با شمشیر و ریختن خون‌هاست.
و از آن جمله: روز یکشنبه (الاحد)، و آن روزی است که امیرالمؤمنین به سلمان فرمان داد تا به مسجد داخل شود و خطبه بخواند و خداوند دو طاغوت (کنایه از دو غاصب اول خلافت) را آشکار سازد، و آن روزی است که فرمود: ای سلمان، بخواه تا به تو بیان عطا کنم و برهانت بخشم، و او را چون علمی برافراشت و به مؤمنان فرمود: سلمان درختی است و شما شاخه‌های آن هستید، و آن در روز یکشنبه، دو شب گذشته از ذی‌الحجه بود.
و از آن جمله: روزی که باقر با جابر جعفی سخن گفت و دستش را بر سینه او نهاد و [جابر] خنکای انگشتانش را در پشت خود احساس کرد، و فرمود: جابر حجت خداوند در آسمان‌ها و زمینش بر اهل آن است، و آن در روز دوشنبه، هفت شب گذشته از ذی‌الحجه بود.