فرمود: «ای محمد، امری بزرگ پرسیدی و در دریایی ژرف فرو رفتی و به درجه‌ای و الا و رفیع برآمدی، پس از خداوند برای شناخت آن، ثبات و پایداری بخواه» سپس فرمود: «خداوند تو را با گفتار استوار در دنیا و آخرت، ثابت قدم بدارد»
سپس فرمود: «ای مردم، بشنوید و اطاعت کنید و نگویید این و عده کی خواهد بود همانا خداوند عزّ و جلّ برای هر ظاهری، باطنی و برای هر باطنی، ظاهری قرار داده است و خداوند در میان خلقش موجود است، مؤمنان او را می‌شناسند و منکران او را انکار می‌کنند، پس به سوی پروردگارتان بازگردید و در برابر او تسلیم شوید پیش از آنکه عذاب بر شما فرود آید، و آن روزِ کشف (روز آشکار شدن حقایق) است، روزی که ایمانِ کسی که پیش از این ایمان نیاورده یا در ایمان خود خیری کسب نکرده است، سودی به حالش نخواهد داشت».
پس آن قوم گفتند: «شنیدیم و اطاعت کردیم، پروردگارا آمرزشت را [خواهانیم] و بازگشت به سوی توست،» سپس اندکی سکوت کرد و در حالی که چهره‌اش چون قرص کامل ماه آشکار شده بود، فرمود: «ای محمد، اعیاد عربی ده عید است، از آن جمله:
روز غدیر خم، و آن هجدهم ذی‌الحجه است، و آن روزی است که سَروَر ما محمد معنویتِ (حقیقتِ باطنی) امیرالمؤمنین را برای خاص و عام آشکار ساخت، پس هر که اقرار کرد، اقرار کرد و هر که انکار نمود، انکار نمود.