وَرَوَاهُ الهَمَدَانِي عَنْ أَبِي سَعِيدٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الحُسَيْنِ عَنْ إِبْنِ سِنَانٍ عَليهِ السَّلامُ قَالَ قَالَ الصَّادِقُ عزَّ عِزُّهُ: "إِنَّمَا يَجِبُ عَلَى المُؤْمِنِ أَنْ يَعْرِفَ اللَّهَ فَيُوَحِّدَهُ، و يَعْرِفَ و لِيَّهُ فَيُطِيعَهُ، و يَعْرِفَ عَدُوَّهُ فَيَتَبَرَّأَ مِنْهُ، و يَعْرِفَ لِأَخِيهِ المُؤْمِنِ مَا يَجِبُ مِنْ حَقِّهِ و لَا يَسْأَلَ النَّاسَ شَيْئًا و لَوْ مَاتَ كَفَافًا.

وهَمَدانی آن را از ابی‌سعید از علی بن الحسین از إبنِ سِنان (علیهِ السّلام) روایت کرده است، گفت، صادق (عزَّ عِزُّه) فرمود: "همانا بر مؤمن و اجب است که خدا را بشناسد و او را یگانه بداند (توحید و رزد)، و ولیِّ خدا را بشناسد و از او اطاعت کند و دشمن خدا را بشناسد و از او بیزاری جوید (تبری کند)، و حقی را که برای برادر مؤمنش و اجب است بشناسد، و از مردم چیزی درخواست نکند حتی اگر از تنگدستی (کفاف) بمیرد.

عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ العَلَا عَنْ إِدْرِيسَ عَنْ زَيْدِ بْنِ طَلْحَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جَعْفَرٍ عَنْ أَخِيهِ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ عَنِ الصَّادِقِ عزَّ عِزُّهُ أَنَّهُ قَالَ: "إِنَّمَا لِلَّهِ عَلَى المُؤْمِنِ أَنْ يَعْرِفَهُ فَإِذَا عَرِفَهُ أَقَرَّ بِهِ، و عَرِفَ و لِيَّهُ فَأَطَاعَهُ، و عَرِفَ عَدُوَّهُ فَتَبَرَّأَ مِنْهُ، و يَعْرِفَ لِأَخِيهِ حَقَّهُ".

از عبدالله بن علا از ادریس از زید بن طلحه از محمد بن جعفر از برادرش موسی بن جعفر از حضرت صادق (عزَّ عِزُّهُ) که فرمود:"همانا بر مؤمن است که خدا را بشناسد پس چون او را شناخت به او اقرار کند، و ولیِّ او را بشناسد و از او اطاعت کند، و دشمن او را بشناسد و از او بیزاری جوید (تَبرّی جوید)، و حق برادرش را بشناسد،"