وسید محمد (که عزتش شکوهمند باد) فرمود: «هیچ پدری به فرزند خویش هدیه‌ای برتر از ادب نیکو نبخشیده است».
وَقَالَ عَزَّ عِزُّهُ: "وَنَاهِيكُمْ مِنْ شَرَفِ الْأَدَبِ أَنَّ أَهْلَهُ مُتَّبِعُونَ".
و(آن حضرت که عزتش شکوهمند باد) فرمود: «و در شرافت ادب همین بس که صاحبان آن، مورد پیروی قرار می‌گیرند (دیگران از آنها پیروی می‌کنند)».
وَقِيلَ: "إِنَّ ثَلَاثَةَ أَشْيَاءَ لَيْسَ مَعَهُنَّ غُرْبَةٌ: حُسْنُ الْأَدَبِ، و كَفُّ الْأَذَى و اجْتِنَابُ الرَّيْبِ".
وگفته شده است: «همانا با سه چیز، غربت (احساس تنهایی و بیگانگی) و جود ندارد: ادب نیکو، بازداشتن [خود از] آزار [دیگران]، و دوری کردن از موارد شک برانگیز».
وَقَالَ عَزَّ عِزُّهُ: "تَعَلَّمُوا الْأَدَبَ فَإِنَّهُ ذُؤَابَةَ الشَّرَفِ، و خَفِّفُوا عَنِ الْمُلُوكِ الْمِرَاءَ و الْخِلَافَ فَكَفَى بِبَعْضِ الْخِلَافِ عَدَاوَةً".
و(آن حضرت که عزتش شکوهمند باد) فرمود: «ادب بیاموزید، چرا که آن پیشانیِ (بالاترین بخشِ) شرافت است، و جدال و اختلاف را برای ملوک (بزرگان و فرمانروایان) سبک گردانید (از آن در برابرشان بپرهیزید)، که برخی از اختلاف‌ها برای [ایجاد] دشمنی کافی است»