فَأَوَّلُ سَاعَةٍ لِأَوَّلِ: النُّقَبَاءِ و هُوَ أَبُو الْهَيْثَمِ مَالِكُ بْنُ التَّيِّهَانِ، و السَّاعَةُ الثَّانِيَةُ: الْبَرَاءُ بْنُ مَعْرُورٍ الْأَنْصَارِيُّ و هُوَ الثَّانِي مِنَ النُّقَبَاءِ، و السَّاعَةُ الثَّالِثَةُ: الْمُنْذِرُ بْنُ عُمَرَ و هُوَ الثَّالِثُ مِنَ النُّقَبَاءِ، و السَّاعَةُ الرَّابِعَةُ: رَافِعُ بْنُ مَالِكٍ و هُوَ الرَّابِعُ مِنَ النُّقَبَاءِ، و السَّاعَةُ الْخَامِسَةُ: أَسَدُ بْنُ حُصَيْنٍ الْأَشْهَلِيُّ و هُوَ الْخَامِسُ مِنَ النُّقَبَاءِ، و السَّاعَةُ السَّادِسَةُ: الْعَبَّاسُ بْنُ عُبَادَةَ و هُوَ السَّادِسُ مِنَ النُّقَبَاءِ و السَّاعَةُ السَّابِعَةُ: عُبَادَةُ بْنُ الصَّامِتِ النَّوْفَلِيُّ و هُوَ السَّابِعُ مِنْ النُّقَبَاءِ و السَّاعَةُ الثَّامِنَةُ: عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ حِزَامٍ و هُوَ الثَّامِنُ مِنَ النُّقَبَاءِ، و السَّاعَةُ التَّاسِعَةُ: سَالِمُ بْنُ عُمَيْرٍ الْخَزْرَجِيُّ و هُوَ التَّاسِعُ مِنَ النُّقَبَاءِ، و السَّاعَةُ الْعَاشِرَةُ: أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ و هُوَ الْعَاشِرُ مِنَ النُّقَبَاءِ، و السَّاعَةُ الْحَادِيَةَ عَشَرَ: رَافِعُ بْنُ و رْقَا و هُوَ الْحَادِي عَشَرَ مِنَ النُّقَبَاءِ و السَّاعَةُ الثَّانِيَةَ عَشَرَ: بِلَالُ بْنُ رِبَاحٍ الشَّنَوِيُّ و هُوَ الثَّانِي عَشَرَ مِنْ النُّقَبَاءِ.
و در باطن، یوم الاحد (یکشنبه) یعنی: روزِ قدیمِ ازلی و صفت و اسم اوست، و روز دوشنبه (الإثنین): «باب» یعنی سَلسَل (لقب سلمان فارسی) است، و او دومینِ اعدادِ «سید» (حضرت محمد) و برترینِ اهل مراتب نورانی است، و پس از آن سه‌شنبه است و آن: مقداد است که در رتبه پس از سلمان قرار دارد، و او کسی است که مقدرات (قِدَد) خلایق از او مقدر گشت (قُدَّتْ)، و چهارشنبه: ابوذر است، که پراکندگی (ذَرو) خلایق را پراکنده ساخت (ذَرَأَ)، و پنجشنبه: عبدالله بن رَواحَه است، که تسکین‌بخش (مُرَوِّح) قلوب عارفان به معرفت مولایشان بود، و جمعه: عثمان بن مَظعون است، کسی که شک‌ها و شبهه‌ها را از قلوب عارفان کوچاند (أَظْعَنَ)، و به و اسطه‌ی او خیرات برای عارفان جمع گشت و به همین دلیل روز جمعه نامیده شد، و شنبه: قَنبَر است، که معرفت