و گوینده‌اش سزاوار نامِ صدق نیست، همچنین، کسی سزاوار نامِ عاقل نیست مگر آنکه امر و نهی خداوند را تعقل کند (بفهمد و بپذیرد).

پس ریشه همه این معارف، معرفت خداوند است و آن نخستینِ و اجبات بر خلق است، به دلیل این فرموده خداوند عز و جل: «و جن و انس را نیافریدم مگر برای آنکه مرا عبادت کنند»¹، معنای آن در تفسیر (تفسیر باطنی) این است: «مگر برای آنکه مرا بشناسند».

و ما در بیان این موضوع، از اخبار و روایات، آنچه را که بر بصیرت شنونده‌اش بیفزاید و حیرت را از او بزداید، به توفیق خداوند و هدایت نیکویش، خواهیم آورد، و ما آن را به صورت باب‌هایی قرار دادیم تا برای خواننده‌اش نزدیک (و آسان) باشد و راوی‌اش از آن خسته نشود.