در اینجا امام دربارهٔ باری تعالی فرمود «چیز» (شئ) و از او شکلها و صورتها را نفی کرد. منزه است آنکه اینچنین است و غیر او اینچنین نیست.
نکتهٔ شگفتانگیز در این دو خبر آن است که اختلاف واقع شده میان اصحاب بر سر این بوده است که آیا خداوند جسم دارد یا صورت است یعنی مفهوم جسم و صورت، مفهومی موجود و شایع بوده است؛ نه آنچنان که امروز مقصرهٔ مُعَطِّله سخن میگویند که گویی خداوند هیچ صورت یا ظهوری ندارد.




