یا به مجلسی، آن شارح اخبار و آثار، پناه خواهند برد که معتقد است «علیِّ قدیر» در این حدیث، جبرئیل است.

منزهی تو ای علی، ای بزرگ! می‌خواهند نور تو را با هر وسیله‌ای که شده خاموش کنند.

عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُحَمَّدٍ الْهَمْدَانِيِّ قَالَ كَتَبْتُ إِلَى الرَّجُلِ يَعْنِي مولانا أَبَا الْحَسَنِ الرضا عَزَّ عِزُّهُ: أَنَّ مَنْ قَبْلَنَا مِنْ مَوَالِيكَ قَدْ اخْتَلَفُوا فِي التَّوْحِيدِ، فَمِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ جِسْمٌ، وَمِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ صُورَةً، فَكَتَبَ بِخَطِّهِ:سُبْحَانَ مَنْ لَا يُحَدُّ، وَلَا يُوصَفُ، لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ¹

« از ابراهیم بن محمد همدانی روایت است که گفت: به آن مرد، یعنی مولایمان اباالحسن رضا عزتش والا باد، نامه نوشتم: «همانا پیروان شما که پیش از ما بودند، در توحید اختلاف کرده‌اند؛ برخی از آنان می‌گویند (او) جسم است و برخی می‌گویند صورت است پس ایشان به خط خود نوشتند: «منزه است آنکه محدود نمی‌شود و وصف نمی‌گردد، هیچ چیز همانند او نیست و او شنوای داناست.»

ای برادر مؤمن، اگر توجه کرده باشی، مولا رضا عزتش والا باد مفهوم «صورت انزعیه» را نفی نکردند، بلکه خداوند بلندمرتبه، باری تعالی را از گفتار مُشَبِّهه