مخالفان، غُلات نامیده می‌شدند) به سبب تقیه و ترس از سرکوب، پنهان ماند. پس ما شرح این اخباری را که به مفهوم صورت و جسم اشاره دارند، در اختیار داریم -پروردگارم از صورت‌ها و جسم‌ها و شکل‌ها و تصاویر برتر است-

قَالَ مَولَانَا أَبٌو عَبْدِ اللهِ الصَادِقِ عَزَّ عِزُّهُ : بَيْنَمَا رَسُولُ اللهِ فِي مَنْزِلِ فَاطِمَةَ وَالحَسَنُ وَالْحُسَيْنُ عَزَّ عِزٌّهُمْ فِي حِجْرِهِ إِذْ بَكَى وَ خَرَّ سَاجِداً ثُمَّ قَالَ يَا فَاطِمَةُ يَا بِنْتَ مُحَمَّدٍ إِنَّ الْعَلِيَّ الْأَعْلَى تَرَاءَى لِي فِي بَيْتِكِ هَذَا فِي سَاعَتِي هَذِهِ فِي أَحْسَنِ صُورَةٍ وَ أَهْيَءِ هَيْئَةٍ وَ قَالَ لِي يَا مُحَمَّدُ أَ تُحِبُّ الْحُسَيْنَ¹

مولای ما اباعبدالله صادق عزعزه گفت:« هنگامی که رسول خدا در منزل فاطمه بود و حسن و حسین عزعزهما در دامانش بودند، ناگهان گریست و به سجده افتاد. سپس فرمود: ای فاطمه، ای دختر محمد، همانا علیِّ اعلی در همین ساعت در این خانهٔ تو، در زیباترین صورت و آراسته‌ترین هیئت، بر من نمایان شد و به من گفت: ای محمد، آیا حسین را دوست داری؟»

در زیباترین صورت بر من نمایان شد و آراسته‌ترین هیئت!!!

یک صورت و هیئت! مُقَصِّره بر این خبر چه اعتراضی خواهند کرد؟ آیا این حدیث از روی تقیه و برای موافقت با عامه (اهل سنت) بوده است؟ یا اینکه طبق نظر ابن غضایری سندش ضعیف است؟