باب سوم
مفاهیم اساسی
فصل اول مفهوم صورت پروردگار
در این بخش، نقطه اختلاف ما با مقصّره در مورد صورت پروردگار است؛ آیا این صورت، اسم خداست یا معنی (هو) است؟
در میان موحدین اختلافی وجود ندارد که مولای ما امیرالمؤمنین عزعزه همان غیب منیع (باطن دست‌نیافتنی) است که به صورت انس‌دهنده برای مخلوقین ظاهر می‌شود و هر مخلوقی او را به تناسب خود می‌بیند؛ یعنی به تناسب باطن آن شخص و او،پاک و منزه است، با از بین بردن بدن‌های نوری‌شان(منظور اسم های خداوند)، به صورت ذات (معنای کلی) با نام‌های خود ظاهر می‌شود و با همان صورت‌های خودشان آشکار می‌گردد. اما مؤمنان عارف، او را همان امیرالنحل می‌بینند و کسانی که دل‌هایشان پاک نشده، صورت نام شناخته‌شده در زمان خود را می‌بینند، چه مولایم حسن چه حسین و چه سجاد عزعزهم باشند. پس اوست که هر طور بخواهد بر قبه‌ها (نام‌ها) سوار می‌شود.
به‌زودی برخی از اخبار را از کتاب‌های باطن در مورد ماهیت این قدرت (صورت) -پروردگار ما از صورت‌ها و اجسام منزه است-، برای اثبات حجت و مأنوس کردن خلقت- خواهیم آورد. او در میان آن‌ها به صورت خودشان ظاهر شد و