عَنْ عُبَيْدِ بْنِ زُرَارَةَ، قال مولانا أَبِي عَبْدِ اللهِ عَزَّ عِزُّه : مَا سَمِعْتَهُ  مِنِّي يُشْبِهُ قَوْلَ النَّاسِ فِيهِ التَّقِيَّةُ، وَمَا سَمِعْتَ مِنِّي لَا يُشْبِهُ قَوْلَ النَّاسِ فَلَا تَقِيَّةَ فِيهِ ¹

« از عبید بن زُراره روایت است که مولای ما ابوعبدالله (عزّ عزّه) فرمود: «آنچه از من شنیدی که به گفتار مردم شباهت دارد، در آن تقیه است. و آنچه از من شنیدی که به گفتار مردم شباهت ندارد، پس در آن تقیه‌ای نیست.»

پس در این حدیث، [نکته‌ای است که انسان را] از آن عقاید ظاهری که از آل محمد (جلّ جلالهم) در میان مردم شهرت یافته است، بی‌نیاز می‌کند و معلوم است که تمامِ امرِ باطن، مخالفِ آن چیزی است که از اقوال سروران ما (جلّ علاهم) در کتاب‌های ظاهر (کتاب‌های اهل شریعت ظاهری) مشهور شده است.

تکرار سناریو های گذشته

همچنین، از مفاهیم مهم در حدیث اهل بیت، مفهوم تکرار سناریوهای گذشته است. این موضوع به دلیل اهمیت فراوانش در فهم رویدادهایی که در «قُبّه محمدیه» (دوران اسلام) رخ داده، در این کتاب بارها تکرار شده است.

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ عَزَّ عِزُّهُ : لَتَرْكَبُنَّ سُنَّةَ مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ حَذْوَ النَّعْلِ بِالنَّعْلِ وَالْقُذَّةِ بِالْقُذَّةِ وَلَا تُخْطِئُونَ طَرِيقَتَهُمْ شِبْرٌ بِشِبْرٍ وَذِرَاعٌ بِذِرَاعٍ وَبَاعٌ بِبَاعٍ حَتَّى أَنْ لَوْ كَانَ