الَّذِي لَا يَحْمِلُهُ إِلَّا مَلَكٌ مُقَرَّبٌ، أَوْ نَبِيٌّ مُرْسَلٌ، أَوْ عَبْدٌ مُؤْمِنٌ اِمْتَحَنَ اللهُ قَلْبَهُ بِالْإيمَانِ ¹

«از مفضل بن عمر (منه السلام) روایت است که مولای ما ابوعبدالله صادق (عزّ عزّه) فرمود:«معرفت ما جز نزد نفراتی اندک که همان موحدون (یکتاپرستان حقیقی) هستند، استقرار نیافته است. و همانا کسانی که ما را می‌شناسند، نه به هزاران، نه به صدها، و نه به ده‌ها شمرده می‌شوند، بلکه شمارشان به پنج‌تاها یا به یک‌هاست. و بدان ای مفضل که معرفت ما، نزد خاصّانِ شیعیانمان، همان [امرِ] سختِ دشواریابی است که آن را برنمی‌تابد مگر فرشته‌ای مقرب، یا پیامبری مرسل، یا بندۀ مؤمنی که خداوند قلبش را به ایمان آزموده است.»