جابر جُعفی (منه السلام) به مولای ما باقر (عزّ عزّه) عرض کرد: «ای خدا! چقدر یاران من اندک‌اند!» پس مولا فرمود: «هیهات ای جابر! . آیا می‌دانی چه تعداد از یارانت بر روی زمین هستند؟» عرض کردم: «ای پسر رسول خدا، من گمان می‌کردم که در هر شهری بین صد تا دویست نفر، و در هر اقلیمی بین هزار تا دوهزار نفر [باشند]. زیرا ما گمان می‌کردیم که تعدادشان در گوشه و کنار زمین بیش از صد هزار نفر است. فرمود: «ای جابر، گمانت به خطا رفت و رأی و نظرت کوتاه بود. آنان همان مقصّره هستند و از یاران تو نیستند.
الْمُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ مِنْهُ السَّلَامُ قال المَوْلَى أَبِي عَبْدِ اللهِ الصَادِقِ عَزَّ عِزُّهُ : كَمْ عَدَدُ شِيعَتِنَا بِالْكُوفَةِ ؟، قُلْتُ: خَمْسُونَ أَلْفًا، فَمَا زَالَ يٌقَلِّلُ حَتَى قَالَ :