آیا سؤال‌کننده از ابواب یا اهل مراتب یا از مقصره یا از مستضعفین است زیرا پاسخ امام به او، بسته به حال او خواهد بود؛ چه تصریح باشد، چه تلویح، چه تلبیس و چه تقیه. و پاسخ نیز به اندازهٔ سؤال خواهد بود، و اگر [سائل] یک حرف می‌افزود، امام نیز در پاسخ می‌افزود. پس شناختن سؤال و حالی که در آن سؤال پرسیده شده نیز مهم است.

و ای مؤمن، موضوع «اشاره» در مقایسه ادیان نیز وجود دارد. اگر اکنون یک مسیحی با یک یهودی بنشیند، آن مسیحی(که دینشان پس از یهودیت آمده است) شروع به استدلال بر یهودی دربارۀ نبوت مسیح عزعزه از تورات می‌کند و برخی از اشارات از عهد قدیم را برای او بیان می‌نماید. و همچنین است حال مسلمان و مسیحی؛ مسلمان برای [حقانیت] دین خود از کتاب عهد جدید یعنی انجیل، استدلال می‌آورد و تلاش می‌کند که نبوت سرور ما محمد عزّ عزّه و صحت دین اسلام و غیره را برای او اثبات کند..

و همچنین است حالِ اهل سنت و شیعه؛ شخص شیعه می‌آید و برای ولایت امیرالمؤمنین عزّ عزّه از کتاب‌های اهل سنت استدلال می‌آورد، و [همچنین دربارۀ] مظلومیت اهل بیت، و عدم عدالت صحابه، و غیره از موضوعات اختلافی میان اهل سنت و شیعه.

و این حال به همین ترتیب به صورت تدریجی ادامه می‌یابد تا امر به ما یعنی موحدین و مقصره می رسد. پس ما نیز برای [اثبات] دین خودمان از کتاب‌های خودشان بر آنان استدلال می‌آوریم؛ از طریق احادیثی که در دست دارند؛ که