خاتمه

و در پایان همه سلام بر کسی که کلام را پاکیزه ساخت و در شب در حالی که مردم در خواب بودند به پا خاست و حقیقت را بدون فرومایگان جست و لباسش را از پلیدی و گناهان پاک کرد و سنت گمراهی را کنار گذاشت و به کهف خدای مردمان علی و خاندان کرامش عزعزهم و جل جلالهم پناه برد که آنان اهل کرم و انعام هستند.

پس اگر کلمات قلبت را لمس کرد و حست به آن شهادت داد که برای توست پس برای توست پس با ما در کشتی نجات کشتی حسین عزعزه سوار شو بعد از آنکه او را از عیب و نقصان و ضعف و خواری منزه بداری. که چگونه کسی که مبدأ خیر و احسان است لبه نیزه و ضربت و طعنه بر او کارگر شو؟د و کنیزکان بر زخم هایش برقصند که این از گفتار شیطان است و به کسانی که ظلم کردند تکیه مکنید. {وَلَا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُمْ مِّنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِيَاءَ ثُمَّ لَا تُنْصَرُونَ }¹ و به کسانی که ستم کردند تکیه نکنید که آتش شما را فرا میگیرد و برای شما غیر از خدا هیچ دوستی نیست سپس یاری نمیشوید. پس شگفتا از قومی که به حسین راضی نمیشوند مگر آنکه در بیابان ها بر زمین افتاده باشد و گرگ های درنده او را بدرند کشته شده به قتلی که رسول خدا از کشتن سگ ها با آن نهی کرده است به خدا سوگند گمان