از یونس بن ظبیان (علیه السلام) از مفضل بن عمر (منه السلام) روایت است که گفت: آقا و مولایم صادق (عزّ عزّه) فرموداگر تلبیس (پوشاندن حقیقت و درهم آمیختن امور) نبود، خداوند چنان ناشناخته نمی‌شد که پرستش نشود. و اگر تصریح (بیان آشکار) نبود، هیچ کس خدا را نمی‌شناخت. و به راستی که خداوند دینش را چنان پنهان داشت که گمان برده شد او دوست دارد که پرستیده نشود. و به راستی که امر خویش را چنان آشکار ساخت که گمان برده شد او دوست دارد که ناشناخته نمانَد.»

عَنِ الْمُفَضَّلِ مِنْهُ السَّلَامُ قَالَ مولانا الصَّادِقُ عَزَّ عِزُّهُ : إِنَّ لِكَلَامِنَا ظَاهِرًا وَبَاطِنًا، فَظَاهِرُهُ مُحْكَمٌ أَنِيْقٌ، وَبَاطِنُهُ عَمِيقٌ، وَإِنَّ حَدِيثَنَا صَعْبٌ مُسْتَصْعَبٌ، وَإِنَّ أَمْرَنَا سِرٌّ مُسْتَسِرٌّ، فَمَنْ عَرَفَنَا وَعَرَفَ لَحْنَنَا؛ عَرَفَ مَا أَرَدْنَا، وَمَنْ لَمْ يَعْرِفِ اَلتَّلْوِيْحَ لَمْ يَنْتَفِعْ بِاَلتَّصرِيْحِ¹

«از مفضل (منه السلام) روایت است که مولای ما صادق (عزّ عزّه) فرمودهمانا برای کلام ما ظاهر و باطنی است. پس ظاهر آن، محکم و خوش‌آرا (یا استوار و زیبا) است، و باطن آن، عمیق (و ژرف) است. و همانا حدیث ما سخت و دشوار است، و همانا امر ما رازی است پنهان داشته شده (یا سِرّی است در سِر). پس هر کس ما را بشناسد و لحنِ ما را نیز بشناسد؛ مقصود ما را خواهد شناخت. و هر کس تلویح (اشارۀ دور و پنهان) را نشناسد، از تصریح (بیان آشکار) نیز سودی نخواهد برد.»