صبرا هنگامی که در راه تو چیزی او را یاری نکرد پس بارها بر او تجلی کردی و بر او انعام نمودی و مفضل که او را با فضل خود برتری دادی و محمد که فعلش را به امر خود ستودی و عمر که قلبش را با ذکر خود آباد کردی و من بنده توأم لبیک لبیک در حالی که مخلصم و از انحراف و ارتداد به تو پناه می آورم بلکه از نقص و تقصیر به تو از بازگشت پناه میبرم پس من چیزی نبودم تا آنکه بر من منت نهادی و مرا برای خود و برای خانه ات بابی قرار دادی که مؤمنان به آن پناه می آورند نه به خاطر سابقه ای که از من به سوی تو بوده و نه به خاطر پیشکشی که در برابرت تقدیم کرده باشم با فضل خود منت نهادی پس بر زبان تو سخن گفتی و مؤمنان را به امر خود رساندی و با قدرت خود برایشان نصیحت(خیرخواهی) کردی و دلیل را به آنان و به من بخشیدی و مرا با کرامت خود اکرام کردی و با معجزه صحیح تأییدم کردی ای کسی که خود را در حقبه های بی شمار و اوقات فراموش نشدنی آشکار ساختی نامت اکبر و نورت اعظم است به تو ایمان آوردم هنگامی که ستمکاران به تو کافر شدند و تو را یگانه دانستم هنگامی که کافران نامت را فراموش کردند و تو را اثبات کردم هنگامی که باطل گرایان گمراه کننده تو را انکار کردند خداوندا انعام تو بی شمار و آیات تو فراموش نشدنی است منتی از تو بر مؤمنان که در قلبهایشان معرفتت را کاشتی و برایشان با معنای اکبرت ظاهر شدی پس منزهی ای تسبیح شده در هر زبانی و ستوده شده در هر زمانی تو معبود پرستیده شده ای و مقامت محمد محمود است و حسن و حسین اسماء مجید تو هستند و علی و محمد