چنانکه مولای ما صادق (عزّ عزّه) فرمود: کتاب خداوند عزّ و جلّ بر چهار چیز است: بر عبارت، و اشارت، و لطائف، و حقایق. پس عبارت برای عوام است، و اشارت برای خواص است، و لطائف برای اولیاء است، و حقایق برای انبیاء

حال و وضع در حدیث شریف و علم بلندمرتبه ی ایشان نیز چنین است؛ پس در آن هزاران وجه تصریف (جنبه‌های گوناگون تأویل و تفسیر) وجود دارد...

پس منتظر تصریح واضح و تبیین آشکار نباش، که در هر مکانی یافت می‌شود و هر گوشی آن را می‌شنود. اگر به دنبال عقاید حق، معرفت خواص و دین اولیاء هستی، بر تو واجب است که به لطائف اخبار (نکات ظریف روایات) توجه کنی و از اشاراتِ کلام ائمه اطهار پیروی نمایی و [همچنین از] آنچه عموم خلقِ شرور آن را انکار می‌کنند

فَكَمَا قَالَ مَوْلَانَا أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عَزَّ عِزُّهُ إِنَّ اكْثَرَ الْحَقِّ فِيمَا تُنْكِرُونَ

امیرالمؤمنین (عزّ عزّه) فرمود: همانا بیشترین حق در آن چیزی است که شما انکارش می‌کنید ¹

وقَال مَولَانا أَمِيرُ النَحلِ عَزَّ عِزُّهٌ : إِنَّ لِمعرِفَتِنَا دَلالَةً فَمَنْ أصَابَ الإِشَارَاتِ وعَرفَ الدّلَالَاتِ إِعتَدلَ مِزَاجُهُ وصَحَّ مِنهَاجُهُ  وأَبصَرَ فِي الظُلَمِ ونَجَا مِنَ التُهَمِ