آلِ مُحَمَّدٍ عَزَّ عِزُّهُ وَآلِهِ فَإِنَّمَا الشَقِيُّ الْهَالِكُ الَّذِي يَقُولُ وَاللهِ مَا كَانَ هَذَا ثُمَّ قَالَ يَا جَابِرُ إِنَّ الإِنْكَارَ هُوَ الْكُفْرُ بِاللهِ الْعَظِيمِ1
«مولای ما ابی جعفر باقر (عزّ عزّه) فرمود: همانا حدیث ما سخت و دشوار است، ناب و خالص ، نافذ و تیز، ناهموار ، شریف و گرامی است. پس چون چیزی از آن شنیدید و دل‌هایتان برایش نرم شد، آن را برتابید و خدا را بر آن سپاس گویید. و اگر برنتافتید و توانش را نداشتید، آن را به امامِ عالم از آل محمد (عزّ عزّه و آله) بازگردانید. چرا که همانا شقیِ هلاک شونده کسی است که می‌گوید: «به خدا سوگند، چنین چیزی نبوده است (یا ممکن نیست). سپس فرمود: ای جابر، همانا انکار، همان کفر ورزیدن به خدای بزرگ است.»
این اندکی بسیار ناچیز از صدها خبر در این موضوع است و کتاب‌های ظاهر (اهل شریعت ظاهری) مملو از این اخبار است، گویی که به عنوان حجتی علیه خودشان قرار داده شده است، در مورد آنچه در آخرالزمان کشف خواهد شد.