حدیث دوم

وَرَدَّ التَّوْقِيعُ بِخَطِّ مَوْلَانَا صَاحِبِ الزَّمَانِ عَزَّ عِزُّهُ ، عَلَى يَدِ مُحَمَّدِ بْنِ عُثْمَانَ الْعُمَرِيِّ بِخَطِّهِ : (أَمَّا قَوْلُ مَنْ زَعَمَ أَنَّ الْحُسَيْنَ لَمْ يُقْتَلْ فَكفْرٌ وَتَكْذِيبٌ وَضَلَالٌ.¹

« توقیعی به خط مولای ما صاحب الزمان عزعزه به دست محمد بن عثمان عمری با خط او وارد شد اما گفتار کسی که گمان کرد حسین کشته نشده است کفر و تکذیب و گمراهی است»