بسیار شد و قلب ها از آنان گریزان گشت و پس از آن با صفت مسیحی ظاهر شد پس نصاری را فراخواند و آنان اجابت کردند و به آنان اشاره کرد و اطاعت نمودند جز آنکه آنان تصریح کردند و به سوی آنچه به امانت به آنان سپرده شده بود آمدند و آن را آشکار ساختند پس نزدیکترین امت ها به اقرار و دورترینشان از انکار بودند و اگر آنان با لاهوت ناسوتی و با نور ظلمتی را معتقد نبودند هرآینه با مؤمنان بودند و از عارفان جدا نمیشدند. پس بار گرانشان را از آنان سبک کرد و از سنگینی جز آسانترینش را به مقدار آنچه در آن جهل ورزیدند بر آنان حمل نکرد پس نفوس با آنان انس گرفتند و بیشتر شروط را به آنان بخشید و برایشان نصیبی از امانت و قسمی از مودت قرار داد و خوردن هر آنچه برایشان پاکیزه بود و نوشیدن آنچه نفسشان میپذیرفت را برایشان حلال کرد»
و در این عنوان همه ما شبانه سفر میکنیم و در این راه همه ما میدویم تا به سوی خدا سالم و خاضع و فروتن بازگردانده شویم به خاطر مصیبت ها و بلاهایی که مرتکب شدیم پس بزرگ است جلال مولایم زین العباد معلم هنگامی که سخنش را به ما آموخت پس فرمود:
وَعِزَّتِكَ وَ جَلَاَلِكَ وَ عَظَمَتِكَ لَوْ أَنِّي مُنْذُ بُدَعَتْ فِطْرَتِي مِنْ أَوَّلِ اَلدَّهْرِ عَبَدْتُكَ دَوَامَ خُلُودِ رُبُوبِيَّتِكَ بِكُلِّ شَعْرَةٍ فِي كُلِّ طَرْفَةِ عَيْنٍ سَرْمَدَ اَلْأَبَدِ بِحَمْدِ اَلْخَلاَئِقِ وَ شُكْرِهِمْ أَجْمَعِينَ لَكُنْتُ مُقَصِّراً فِي بُلُوغِ أَدَاءِ شُكْرِ خَفِيِّ حَقِّ نِعْمَةٍ مِنْ نِعَمِكَ