دیگر را با چنین عقوبتی عذاب کنند؟ اینچنین است حال مقصره کسانی که در حق امامان کوتاهی کردند تازیانه عذاب آنان را در اکوار و ادوار میراند به عنوان کفاره ای بر آنچه در اکوار سابقشان و ادوار گذشته شان از کوتاهی در حق خدا و خاندانش مرتکب شدند.
فَقَدْ قَالَ مَوْلَانَا الصَادَقُ عَزَّ عِزُّهُ : مَنْ تَرَكَ الْحَقَّ بَاطِنَاً ابْتَلَاهُ بِالظَّاهِرِ الْمَمْثُولِ بِالْعَذَابِ مِنْ قِبَلِهِ الرَّحْمَةُ.1
پس همانا مولای ما صادق عزعزه فرمود:«هر کس حق را در باطن ترک کند خداوند او را به ظاهری مبتلا می کند که در حقیقت عذاب است ولی به شکل رحمت به نظر می رسد.»
و ورد عن مَولَانا أَمِيرَ اَلْمُؤْمِنِينَ عَزَّ عِزُّهُ : إِنَّ اَللَّهَ تَعَالَى دَاوَى هَذِهِ اَلْأُمَّةَ بِدَوَاءَيْنِ اَلسَّوْطُ وَ اَلسَّيْفُ لاَ هَوَادَةَ عِنْدَ اَلْإِمَامِ.2
« و از مولای ما امیرالمؤمنین عزعزه وارد شده است همانا خداوند تعالی این امت را با دو دارو مداوا کرد تازیانه و شمشیر. نزد امام هیچ نرمشی نیست»
و همانا مولای ما صادق عزعزه برای مفضل که تسلیم بر او باد علت واجب شدن شریعت ها و اختلاف میان آنها و تفاوت در شدت آنها را بیان کرده است: