فَوَيْلٌ لِمَنْ أَجْرَى اللهُ عَلَى يَدَيْهِ الشَّرَّ فَأَسْرَجَ لَهُ، فَرَكِبَ أَبِي وَنَزَلَ الطَّرِيقَ مُتَوَرِّمًا، فَأَمَرَ بِأَكْفَانٍ لَهُ وَكَانَ فِيهَا ثَوْبٌ أَبْيَضُ أَحْرَمَ فِيهِ، وَقَالَ: اجْعَلُوهُ فِي أَكْفَانِي وَعَاشَ ثَلَاثًا، ثُمَّ مَضَى عَزَّ عِزُّهُ لِسَبِيلِهِ.¹

« مولای ما صادق عزعزه فرمود سپس زید رفت و زین اسبی را مسموم کرد سپس آن را نزد پدرم آورد و او را قسم داد که حتما بر این زین سوار شو. پدرم فرمود وای بر تو ای زید چقدر کاری که میکنی بزرگ است و چه چیزی بر دستان تو جاری میشود. من درختی را که از آن تراشیده شده میشناسم ولیکن اینچنین مقدر شده است. پس وای بر کسی که خداوند شر را بر دستانش جاری کند پس برایش زین نهاد پدرم سوار شد و در حالی که بدنش ورم کرده بود از راه رسید، پس به دستور داد کفن هایش را بیاورند و در آن لباسی سفید بود که در آن احرام بسته بود و فرمود آن را در کفن هایم قرار دهید و سه روز زندگی کرد و از دنیا رفت.»