« مولای ما امیرالمؤمنین (عزّ عزّه) فرمود: در برابر امر خدا و ولی او تسلیم باشید، که شما با وجود تسلیم هرگز گمراه نخواهید شد»

وَعَنْ مَوْلَانَا الصَّادِقِ عَزَّ عِزَّهُ لَمَّا سُئِلَ بِأَيِّ شَئٍ عَلِمَ الْمُؤْمِنُ أَنَّهُ مُؤْمِنٌ ؟ قَالَ : بِالتَّسْلِيمِ للهِ وَالرِّضَا بِمَا وَرَدَ عَلَيْهِ مِنْ سُرُورٍ وَسَخَطٍ»¹

و از مولای ما صادق (عزّ عزّه) روایت است که چون از ایشان پرسیده شد: «مؤمن از چه راهی می‌داند که مؤمن است؟» فرمود: با تسلیم در برابر خدا و رضا دادن به هر آن‌چه از شادی و ناخشنودی بر او وارد می‌شود»

عَنْ سُفْيَانَ بْنِ اَلسِّمْطِ، قُلْتُ لمولانا أبي عَبْدِ اَللهِ الصادق عَزَّ عَزُّهُ إِنَّ اَلرَّجُلَ يَأْتِينَا مِنْ قِبَلِكُمْ فَيُخْبِرُنَا عَنْكَ بِالْعَظِيمَ مِنَ اَلْأَمْرِ، فَتَضِيقُ لِذَلِكَ صُدُورُنَا حَتَّى نُكَذِّبَهُ. فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اَللهِ : أَلَيْسَ عَنِّي يُحَدِّثُكُمْ؟ قُلْتُ: بَلَى، قَالَ: فَيَقُولُ لِلَّيْلِ إِنَّهُ نَهَارٌ، وَ لِلنَّهَارِ إِنَّهُ لَيْلٌ فَقُلْتُ: لاَ، قَالَ: فَرُدُّوهُ إِلَيْنَا، فَإِنَّكَ إِذَا كَذَّبْتَهُ فَإِنَّمَا تُكَذِّبُنَا²

از سفیان بن سِمط روایت شده است که گفت: به مولایمان ابی عبدالله صادق (عزّ عزّه) عرض کردم: «شخصی از سوی شما نزد ما می‌آید و از جانب شما خبری بس بزرگ برای ما می‌آورد، و از شنیدن آن سینه‌هایمان به تنگ می‌آید تا جایی که او را تکذیب می‌کنیم.» پس ابو عبدالله فرمود: «آیا از جانب من برایتان حدیث نمی‌گوید؟» عرض کردم بله. [امام] فرمود: [حال اگر] او دربارۀ شب