قَالَ الْفَرَزْدَقُ : لَقِيَنِي مولانا الْحُسَيْنُ عَزَّ عِزُّهُ فِي مُنْصَرَفِي مِنَ الْكُوفَةِ، فَقَالَ: "مَا وَرَاَكَ يَا أَبَا فِرَاس"؟ قُلْتُ: أَصْدُقُكَ؟ قَالَ: "الصِّدْقَ أُرِيدُ". قُلْتُ: أَمَّا الْقُلُوبُ فَمَعَكَ، وَ أَمَّا السُّيُوفُ فَمَعَ بَنِي أُمَيَّةَ، وَ النَّصْرُ مِنْ عِنْدِ اللهِ. قَالَ: "مَا أَرَاكَ إِلَّا صَدَقْتَ، النَّاسُ عَبِيدُ الْمَالِ، وَ الدِّينُ لَغْوٌ عَلَى أَلْسِنَتِهِمْ يَحُوطُونَهُ مَا دَرَّتْ بِهِ مَعَايِشُهُمْ، فَإِذَا مُحِّصُوا لِلِابْتِلَاءِ قَلَّ الدَّيَّانُون.¹

« فرزدق گفت مولای ما حسین عزعزه در بازگشتم از کوفه مرا ملاقات کرد پس فرمود: پشت سرت چیست ای ابافراس؟ گفتم راست بگویم؟ فرمود راستی را میخواهم .گفتم اما دلها با توست و اما شمشیرها با بنی امیه است و پیروزی از نزد خداست فرمود تو را جز راستگو نمیبینم مردم بندگان مال هستند و دین بر زبانهایشان سخنی بیهوده است که تا زمانی که معیشتشان با آن بچرخد از آن محافظت میکنند پس چون برای آزمایش خالص شوند دینداران اندک میشوند.»

واضح است از این سخن که دلهایشان با تو و شمشیرهایشان با بنی امیه است همانا کسانی که با مولا جنگیدند در دل دوستدار او و در شمشیرها دشمن او بودند و این کاملا منطبق نیست مگر بر کسی که ادعای محبت کرد و در یاری و پشتیبانی کوتاهی نمود پس دنیای بنی امیه این قوم را خرید و با آنان با خدا و حزبش جنگید ولیکن هیهات هیهات که این خلق وارونه بر غالب غالبان و حاکم