و بدون اعتقاد به این موضوعات، مؤمن، مؤمن شمرده نمی‌شود و هیچ راهی برای شناخت حقایقی که از تو و از ما پنهان مانده است، وجود ندارد. از این رو، به زودی برخی روایات را از سروران پاک مان (عزّ عزّهم) در این موضوعات بیان خواهیم کرد.

تسلیم

تسلیم، نشانه ی مؤمن و گواه صفای قلب او و کلید ورود به معرفت‌های باطنی است. پس تسلیم تو، نشانۀ آمادگی‌ات برای دریافت فیض علوم ایشان است. هر چه تسلیم تو بیشتر شود، گنجایش وجودت نیز فزونی می‌یابد و بدین ترتیب شایستۀ دریافت بیشتر از سوی آنان -که جلالشان بزرگ باد- می‌گردی. پس حاشا بر آنان که چیزی را از کسی دریغ کنند و بازش دارند، حال آنکه آنان کریمانند¹ همانا علت ( نقص) در آفریدگان و کمی تسلیمشان و انکارشان نسبت به حقایق است.

قَالَ مَوْلَانَا أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عَزَّ عِزُّهُ : سَلِّمُوا لِأَمْرِ اللهِ وَإِلَى وَلِيِّهِ فَإِنَّكُمْ لَنْ تَضِلُّوا مَعَ التَّسْلِيمِ²