« مولای ما باقر عزعزه فرمود مهاجران و انصار و دیگران بعد از آن نزد علی عزعزه آمدند و به او گفتند تو به خدا سوگند امیرالمؤمنین هستی و تو به خدا سوگند سزاوارترین مردم به پیامبر عزعزه هستی دستت را بیاور تا با تو بیعت کنیم که به خدا سوگند حتما پیش روی تو خواهیم مرد پس علی عزعزه فرمود اگر راستگو هستید فردا با سرهای تراشیده نزد من آیید، پس امیرالمؤمنین سر تراشید و سلمان سر تراشید و مقداد سر تراشید و ابوذر سر تراشید و غیر از آنان کسی سر نتراشید، سپس بازگشتند و بار دیگر بعد از آن آمدند و به او گفتند تو به خدا سوگند امیرالمؤمنین هستی و تو سزاوارترین مردم به پیامبری دستت را بیاور تا با تو بیعت کنیم و قسم خوردند پس فرمود اگر راستگو هستید با سرهای تراشیده نزد من آیید، پس جز این سه نفر کسی سر نتراشید.»

پس در گفتارشان تأمل کن که آن به خدا سوگند مانند ادعای مقصره اکنون و مانند تنها گذاشتنشان است و سر باز زدنشان در تمام دوران حکومت دشمنانش که حکومت را به دست گرفتند و مردم جز اندکی از شیعیانش آنان را پذیرفتند ادامه یافت و با اینکه تقصیرشان در یاری امیرالمؤمنین در این دوره برای مجازاتشان کافی بود اما به آن اکتفا نکردند و بر او خروج کردند و از بیعتش مرتد شدند پس اولین طغیان و تجاوز از سوی مقصره خروجشان با خوارج بر پروردگار عزوجل در روز صفین بود هنگامی که به او گفتند حکمی جز برای خدا نیست و خروجشان با جنگ بر علیه او در نهروان و شکست