قَالَ مَوْلَانَا الصَّادِقُ عَزَّ عِزُّهُ عَنْ مَا جَرَى فِي كَرْبَلَاءَ : وَكَانَ أَوَّلُ طَلَائِعِهِ رَجُلَانِ حَبَشِيَّانِ عَظِيمَانِ كَأَنَّ أَعْيَنَهُمَا الْجَمْرُ الْمُتَوَقِّدُ فَلَمَّا نَظَرَ إِلَيْهِمَا الْحُسَيْنُ عَزَّ عِزُّهُ قَالَ : يَا جَبْرَائِيلُ أَتِنِي بِالرَّجُلَيْنِ فِي تَرَاكِيبِهِمَا فِي الْمَسُوخِيَّةِ ، فَمَدَّ جِبْرَائِيلَ يَدَهُ فَأَخَذَهُمَا مِنْ ظَهْرِ فَرَسَيْهِمَا حَتَّى أَحْضَرَهُمَا بَيْنَ يَدَيِ الْحُسَيْنِ فَإِذَا هُمَا كَبْشَانِ امْلَحَانِ.¹

« مولای ما صادق عزتش والا باد درباره آنچه در کربلا گذشت فرمود و اولین پیش قراولان آن دو مرد بزرگ حبشی بودند که گویی چشمانشان اخگرهای فروزان بود پس هنگامی که حسین عزتش والا باد به آن دو نگاه کرد فرمود ای جبرائیل آن دو مرد را در ترکیب هایشان در حالت مسخ شدگی نزد من بیاور پس جبرائیل دستش را دراز کرد و آن دو را از پشت اسب هایشان گرفت تا آن دو را در برابر حسین حاضر کرد و ناگهان آن دو قوچ هایی سیاه و سفید بودند.

و آن مانند رئیسشان یعنی آن وحش است که به صورت سرور مسیح یعنی بره تظاهر میکند زیرا او دو شاخ مانند بره دارد.²

و این سخن از انجیل ظاهری مسیحیان است ضد به صورت سرور مسیح تظاهر میکند ولیکن دو شاخ مانند بره دارد خداوند لعنتش کند. حدیث هفتاد و آن تفصیلی است برای آنچه میخواستیم در این بحث بگوییم بخشی از آن را