وسطی. و از او درباره قوچ ابراهیم علیه السلام پرسیدم رنگش چه بود؟ و کجا فرود آمد؟ فرمود سیاه و سفید بود و شاخدار بود و از آسمان بر کوه سمت راست مسجد منی فرود آمد و در سیاهی راه میرفت و در سیاهی میخورد و در سیاهی نگاه میکرد و در سیاهی پشکل می انداخت و در سیاهی ادرار میکرد.»

اگر این یک قوچ طبیعی بود که نفسی ملعون نداشت آیا به نظر تو در سیاهی میخورد و در سیاهی نگاه میکرد و در سیاهی ادرار میکرد؟ ولیکن او دریای تاریکی ها و نمک تلخ و شور است. (بت)بزرگ عزی و لات ، شکننده روزه و نمازها، خوک دشت ها و بیابان ها ،عمر بن خطاب که لعنت پروردگار هفت آسمان استوار بر او باد.

عَنْ مولانا أَبِي جَعْفَرٍ الباقر عَزَّ عِزُّهُ قَالَ: ضَحَّى رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ بِكَبْشٍ أَجْذَعَ أَمْلَحَ فَحْلٌ سَمِينٌ.¹

« از مولایمان ابوجعفر باقر عزتش والا باد فرمود رسول خدا صلی الله علیه و آله قوچی جذع و سیاه و سفید و نر و فربه قربانی کرد.»

عَنِ الْحَلَبِيِّ قَالَ: حَدَّثَنِي مَنْ سَمِعَ مولانا أَبَا عَبْدِ اللهِ الصادق عَزَّ عِزُّهُ يَقُولُ: ضَحِ بِكَبْشٍ أَسْوَدَ أَقْرَنَ فَحْلٍ، فَإِنْ لَمْ تَجِدْ أَسْوَدَ فَأَقْرَنَ فَحْلٌ يَأْكُلُ فِي سَوَادٍ وَيَشْرَبُ فِي سَوَادٍ وَيَنْظُرُ فِي سَوَادٍ.²