وَانْ حَمَلُوا الْمَصَاحِفَ ذَاتَ يَوْمَاً حَمَلَتِ الْيكُ شِطْرَنْجًا وَنَرْدًا1
و اگر آنان روزی مصحفها را حمل کنند(اشاره به ایمان دروغین) من برایت شطرنج و نرد خواهم آورد.
بار خدایا، نیتهای ما را نیکو گردان و باطن آنها را خالص نما و ما را بر محبت خود ثابت قدم بدار، که همانا تو بلند مرتبه و بزرگی.
قَالَ مَوْلَانَا الصَّادِقُ عَزَّ عِزُّهُ فِي حَنْظَلَةَ بْنِ أسْعَدَ الشَّبَّامِيِّ عَليهِ السَلامُ : مُفْدَى كَاسْمِهِ ، لِأَنَّهُ فَدَى مَوْلَاهُ الْحُسَيْنَ عَزَّ عِزُّهُ بِنَفْسِهِ فَفَدَاهُ مَوْلَاهُ بِالضَدِّ وَالْقَتْلِ وَالذَمُّ وَاقِعٌ بِالضِدِّ لَعَنَهُ اللهُ ، وَالشَّكُّ وَالضَّلَالُ عَلَى الْمُنْكِرِينَ الْقَائِلِينَ إِنَّ الْقَتْلَ وَاقِعٌ بِمَوْلَانَا الْحُسَيْنِ عِزَّ عِزُّهُ.2
«مولای ما صادق (که عزتش والاست) دربارهی حنظله بن اسعد شبامی (درود بر او باد) فرموداو مُفدیٰ (فدا شده) است، همچون نامش. زیرا او مولایش حسین که عزتش والاست) را با جان خویش فدا نمود، پس مولایش فدیهی او را با "ضد" و کشته شدن( ضد) پرداخت. و نکوهش بر آن "ضد" واقع میشود، که خداوند لعنتش کند. و شک و گمراهی بر آن منکرانی است که میگویند کشته شدن بر مولای ما حسین که عزتش والاست واقع گردیده است.»




