عیسی می‌اندیشی؟» عرض کردم: «ای مولای من، این در سینه‌ام می‌گردد.» امام صادق فرمود: «ای مفضل، اینان برگزیدگان خدا و اولیای او و خاصانش هستند، آیا گمان می‌کنی که خداوند سوزش آهن را به دست دشمنانشان به آنان می‌چشاند؟ این [آنچه دیده می‌شود] در ظاهر است تا حجت خداوند بر آن دشمنان تأکید شود، اما اینکه کشته شوند یا سر بریده شوند، چنین نیست؛ چرا که خداوند اولیا و برگزیدگان خود را از چنین امری حفظ می‌کند.»

خندیدن تا جایی که دندان‌های نواجذ او آشکار شد. ای مؤمن، با من زیبایی این منظره را تصور کن که پروردگارت بر کسی که حیله کرد و تکبر ورزید، می‌خندد. و به زشتی صورتِ آن مُنکِر بنگر که اکنون او را عبوس و درهم‌کشیده می‌بینی... و این واقعه خنده در چندین موضع تکرار شده است و در آن دلالتی آشکار بر امری است که از عامه مردم پنهان است و ما برای فایده به آن اشاره خواهیم کرد. و همین معنا را نزد مسیح در مسئله خنده می‌یابیم.

«اما تو ای پروردگار، به ایشان می‌خندی؛ و تمامی امت‌ها را استهزاء می‌کنی. » ¹

«پیامبر خدا داوود که عزتش بزرگ باد گفت: «آنکه در آسمان‌ها ساکن است می‌خندد، پروردگار به آنان استهزاء می‌کند. » ²