وَلَمَّا رَأَى أَخَاهُ مولانا اَلْعَبَّاسَ بْنَ عَلِيٍّ عزَّ عِزُّهُ مُخْلِصًا فِي اَلْجِهَادِ بَيْنَ يَدَيْهِ فَأَلْقَى شُبْهَةُ عَلَى رُشْدَةَ بِنْ سَنَانٍ.¹

« و چون برادرش مولای ما عباس بن علی عز عزه را در جهاد در برابرش مخلص دید پس شبهه خود را بر رشدة بن سنان افکند.»

در دو خبر پیشین مولا خواست خلق را بیازماید و از ایشان پرسید چه کسی کشته شدنی را که من ظاهر میکنم تحمل میکند پس حنظله برخاست و گفت من و هنگامی که مولا از او صدق نیت و اخلاص را دید درد تماس آهن را به او نرساند زیرا مؤمنان نیز از آن منزهند و آن را بر ضد لعنه الله واقع ساخت همانطور که در فصل آینده خواهد آمد.

وَرَدَّ فِي زِيَارَةِ مَوْلَانَا الْعَبَّاسِ عَزَّ عِزِّهُ أَنَّهُ قَالَ : أَشْهَدُ أَنَّكَ لَمْ تُهَنْ وَلَمْ تَنْكُلْ ²

و در زیارت مولای ما عباس عز عزه وارد شده است که او فرمود شهادت میدهم که تو خوار نشدی و شکنجه نگردیدی این بخش از زیارت مولای ما ابوالفضل عز عزه است که همیشه همه کسانی که به این امر معتقدند آن را میخوانند پس معنای اهانت و تنکیل چیست؟ اهانت همان سبک شمردن و تحقیر کردن است و تنکیل همان اعمال انواع آزار و شکنجه بر شخصی قبل از مرگ یا بعد از آن است. پس اگر حقیقت امر آنگونه باشد که مقصره روایت میکنند و