فَقَالَ: تَحْتَ أَلْسِنَةِ الْجَبَابِرَةِ فَإِذَا دُهِمَ أَحَدُكُمْ مِنْ كَافِرٍ جَبَّارٍ لَا يُطِيقُهُ" فَلِيْنَادِ فِي سِرِّهِ: يَا مَوْلَايَ فَيُجِيبُكُمْ مِنْ تَحْتِ لِسَانِ ذَلِكَ الْجَبَّارِ فَقُلْتُ: وَبِمَ تُعْرَفُ الْإِجَابَةُ ؟ قَالَ: بِسُرْعَةِ الْإِقَالَةِ مِنَ الْمِحْنَةِ ¹

« از ابی عبدالله حسین بن حمدان خصیبی که سند را به مولای ما مفضل بن عمر منه السلام میرساند روایت شده گفت بر مولایم صادق عز عزه وارد شدم پس از او پرسیدم و گفتم ای مولای من امام میمیرد؟ فرمود هر نفسی چشنده مرگ است .پس نزد او بازگشتم در حالی که در خلوتی در منزلش بود پس گفتم ای مولای من آیا امام میمیرد؟ فرمود مؤمن نمیمیرد و ایمان نمیمیرد پس چگونه امام بمیرد؟ گفتم ای سرورم این غیبت چیست؟ به من فرمود ای مفضل از پس این پرده‌ای نازک است که علتها شما را از او در حجاب قرار میدهد و اگر یکی از شما صاف میشد هر آینه مولایش را با چشم حقیقت مینگریست. گفتم ای مولای من هنگام نبودن شما را کجا بیابیم فرمود در وجودتان اگر تعقل کنید و با شما هر جا که باشید .گفتم ای مولای من هنگام سختی و محنت شما را کجا بیابیم؟ فرمود زیر تاجهای پادشاهان. گفتم و معنای تاجهای پادشاهان چیست فرمود؟ زیر زبانهای جباران پس هرگاه یکی از شما از سوی کافر جباری که توان مقابله با او را ندارد مورد هجوم قرار گرفت پس در نهانش ندا دهد ای