حال او همچون حال تمام پیروان این دین بود؛ کسانی که از مصیبت‌ها، ظلم، آوارگی، قتل و تهمت‌های باطل رنج بردند. این شاید برجسته‌ترین چیزی بود که با آن روبرو شدند. پیروان این فرقه در هیچ زمانی در امان نبودند؛ از عبدالله بن سبأ و یارانش -علیهم السلام- که با انواع تهمت‌ها و جنگ جامعه روبرو شدند، گرفته تا پس از آنان کسانی که کشته شدند یا از روی تقیه ادعای جنون کردند یا آن‌طور که [مخالفان] می‌گویند فاسد العقیده شدند و روایتشان پذیرفته نیست.
اما در خصوص برجسته‌ترین اعتقادات این گروه، آنان به الوهیت مولای ما امیرالمؤمنین -عزّ وجلّ- و اینکه ظهور او در صورت بشری‌اش، خیالی (پنداری) در چشمان بینندگان بوده است، ایمان دارند. سپس در سطر ائمه. و به ابواب اعتقاد دارند. و آنان گروهی از اصحاب ائمه هستند که به نیابت از ایشان، به سوی معرفت سرورشان هدایت می‌کنند و راهی برای مستحقانِ وصول به پروردگار معبود هستند؛ این [مقام] به سبب پیشی گرفتنشان در اجابت [دعوت] و تحمل علمی است که دیگران توان تحملش را نداشتند. صلوات الله علیهم.
و به تناسخ ایمان دارند؛ و آن، سفر روح در بدن‌های مختلف برای جزا و عقاب بر اساس اعمال شخص است. پس هر کس کار نیکی انجام دهد، در بدنی [جدید] از بدو تولد به مکانی بهتر بازمی‌گردد تا سفر تکامل خود را کامل کند. و کافر و منکر، به مراتب پست‌تر می‌رود و با بدن‌های بیمار از بدو تولد مجازات می‌شود، سپس از طریق مسخ شدن به [کالبد] حیوانات و حتی گیاه و جماد