این شب است پس آن را مرکب خود گیرید و هر مردی از شما دست مردی از اهل بیت مرا بگیرد و به دنبال کار خود برود و شما از بیعت من آزاد هستید پس گریستند و گفتند عذر ما نزد مردم چه خواهد بود اگر از ما بپرسند و بگوییم مولایمان را رها کردیم و گریختیم و در دفاع از او شمشیری نزدیم و نیزه‌ای پرتاب نکردیم پس خیری در زندگی پس از تو نیست پس در آن هنگام در حالت نورانیت بر ایشان نمایان شد پس برایش به سجده افتادند و به توحید او اقرار کردند پس از حسنات اهل طف که در برابرش بودند شخصی را آفرید و آنان را بر آن شخص مسلط کرد پس او را کشتند پس آنها بر حسنات خویش تا روز قیامت میگریند.

أَنَّ مَوْلَانَا الْحُسَيْنَ عَزَّ عِزَّهُ لَمَّا كَانَ فِي اللَّيْلَةِ الَّتِي صَبِيحَتْهَا الْوَاقِعَةُ تَرَاءَى لِشِيعَتِهِ وَأَهْلِ بَيْتِهِ فِي صُورَةِ الْعَجْزِ وَقَالَ لَهُمْ : إِنَّ هَؤُلَاءِ الْقَوْمَ لَيْسَ لَهُمْ بُغْيَةٌ سِوَايَ وَلَوْ ظَفِرُوا بِي لَمْ يَطْلُبُوكُمْ ، وَهَذَا اللَّيْلُ فَاتَّخِذُوهُ مَطِيَّةً وَلْيَأْخُذْ كُلُّ رَجُلٍ مِنْكُمْ بِيَدِ رَجُلٍ مِنْ أَهْلِ بَيْتِي وَيَمْضِي لِشَأْنِهِ وَأَنْتُمْ فِي حِلٍّ مِنْ بَيْعَتِي ، فَبَكَوْا وَقَالُوا : مَا يَكُونُ عُذْرُنَا عِنْدَ النَّاسِ إِذَا سَأَلُونَا فَقُلْنَا لَهُمْ : خَلَّيْنَا مَوْلَانَا وَانْهَزَمْنَا وَلَمْ نَضْرِبْ عَنْهُ بِسَيْفٍ وَلَمْ نَطْعَنْ عَنْهُ بِرُمْحٍ ، فَلَا خَيْرَ فِي الْحَيَاةِ بَعْدَكَ ، وَلَمَّا اِمْتَحَنَهُمْ وَجَدَهُمْ صَابِرِينَ مُسَلِّمِينَ لِأَمْرِهِ ، لِأَنَّ هَذِهِ الْمِحْنَةَ الْكُبْرَى عَلَى أَهْلِ الْأَرْضِ ، فَحِينَئِذٍ تَجَلَّى لَهُمْ بِالنُّورَانِيَّةِ فَخَرُّوا لَهُ سَاجِدِينَ ، وَبِتَوْحِيدِهِ مُعْلِنِينَ ، فَخَلَقَ مِنْ حَسَنَاتِ أَهْلِ الطَّفِّ الَّذِينَ كَانُوا بِإِزَائِهِ شَخْصَاً