يَفْرَحُونَ لِفَرِحِنَا وَ يَحْزَنُونَ لِحُزْنِنَا وَ يَمْرَضُونَ لِمَرْضِنَا¹ «که آنان به شادی ما شاد میشوند و به اندوه ما اندوهگین میگردند و به بیماری ما بیمار میشوند.»

عَنْ أَبِي الرَّبِيعِ الشَّامِيِّ قَالَ قُلْتُ لمولانا أبي عَبْدِ اللهِ الصادق عَزَّ عِزُّهُ بَلَغَنِي عَنْ عُمَرَ بْنِ إِسْحَاقَ حَدِيثٌ فَقَالَ اعْرِضْهُ قَالَ دَخَلَ مولانا أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عَزَّ عِزُّهُ فَرَأَى صُفْرَةً فِي وَجْهِهِ قَالَ مَا هَذِهِ الصُّفْرَةُ فَذَكَرَ وَجَعًا بِهِ فَقَالَ لَهُ عَلِيٌّ عَزَّ عِزُّهُ إِنَّا لَنَفْرَحُ لِفَرَحِكُمْ وَنَحْزَنُ لِحُزْنِكُمْ وَنَمْرَضُ لِمَرْضِكُمْ وَنَدْعُو لَكُمْ فَتَدْعُونَ فَنُؤَمِّنُ قَالَ عَمْرٌو قَدْ عَرَفْتُ مَا قُلْتَ وَلَكِنْ كَيْفَ نَدْعُو فَتُؤْمِّنُ فَقَالَ إِنَّا سَوَاءٌ عَلَيْنَا الْبَادِى وَالْحَاضِرُ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ صَدَقَ عَمْرٌو²

از ابی ربیع شامی روایت است که گفت به مولای ما ابی عبدالله صادق عز عزه گفتم حدیثی از عمر بن اسحاق به من رسیده است پس فرمود آن را عرضه کن گفت مولای ما امیرالمؤمنین عز عزه وارد شد پس زردی در چهره او دید فرمود این زردی چیست پس او از دردی که داشت یاد کرد پس علی عز عزه به او فرمود همانا ما به شادی شما شاد میشویم و به اندوه شما اندوهگین میگردیم و به بیماری شما بیمار میشویم و برای شما دعا میکنیم پس شما دعا میکنید و ما آمین میگوییم عمرو گفت آنچه را گفتی دانستم ولی چگونه ما دعا میکنیم و شما آمین میگویید فرمود برای ما غایب و حاضر یکسان است پس ابوعبدالله علیه السلام فرمود عمرو راست گفته است.