را پس از غارت تمام اموالشان به راه انداختنداز این ماجرا شگفت‌زده شدم و گفتم: ای مولای من، این چیست که مرا بر آن آگاه ساختی؟ بر من بسیار گران آمد و در نظرم بزرگ شدفرمود: ای عمار، این را مولایت در این مکان ظاهر و تکوین می‌کند، و این عالَم (مردم) درباره‌اش می‌گویند: "حسین بن علی به دست یزید بن معاویه لعنه الله تعالی کشته شد. و حال آنکه این (واقعه) بر سر دومی و پیروانش می‌آید و خداوند تا زمانی که می‌گویند حسین کشته شد، گرمی و سردی آهن را به آنان می‌چشاند، چه آنان و چه هر کس دیگری از این عالَم که چنین بگوید، تا روزی که خداوند امرش را آشکار سازد عرض کردم: ای سرورم، تمام این‌ها در این مکان رخ می‌دهد؟ فرمود: «آری!» عرض کردم: «و آیا من در آن حضور خواهم داشت؟» فرمود: «حضور خواهی داشت، اما به نام عمار خوانده نخواهی شد، بلکه به نامی دیگر خوانده می‌شوی عرض کردم: «ای سرورم، واکنش آن عالَم در آن زمان، هنگامی که تو این را برایشان آشکار می‌سازی، چه خواهد بود؟فرمود: ای عمار، از میانشان کسی خواهد بود که بر آنچه رخ داده و انجام شده، خشمگین می‌شود و کسی را که آن را انجام داده لعنت می‌کند، در حالی که نمی‌داند چه کسی آن را انجام داده است. و چه کسی را که آن را خواسته، لعنت می‌کند. و به سبب همین امر و همین خشم و دشمنی با فاعل آن فعل، مستوجب عذاب می‌شود. و به خدا سوگند، آن را جز مولایت انجام نمی‌دهد و جز سرورت آن را ظاهر نمی‌کند. آنان (مقصّران) ذبح و کشته می‌شوند و در کالبدهای کشتار و ذبحی که وصف کرده‌اند بر حسین واقع شده، بازمی‌گردند، در حالی که آن بر خودشان واقع می‌شود. عذاب را می‌چشند تا آنکه راز آن آشکار شود.