مسیب، حجر بن عدی، اصبغ بن نباته، ابوحمزه ثمالی، کمیل بن زیاد، فرات بن احنف، حمران بن اعین، معلی بن خنیس، یونس بن ظبیان، بشار شعیری، محمد بن سنان، ابیهارون مکفوف، داوود رقی، محمد بن بشیر، هشام بن حکم، هشام بن سالم، ابوجعفر احول (مؤمن الطاق)، ابوبصیر اسدی، یونس بن عبدالرحمن، معاویة بن عبدالله بن جعفر بن ابیطالب، محمد بن جندب، فادویه کردی، احمد بن محمد بن فرات و دیگران، که صلوات خدا بر همگیشان باد.
و اشخاصی هستند که در باطن ستوده و در ظاهر نکوهیدهاند و آنان (ممتحنین) هستند؛ مانند سید عبدالرحمن بن ملجم1 ،زبیر بن عوام عوام، عقیل بن ابیطالب، محمد بن حنفیه، عبدالله بن مسعود، ابوسعید خدری، عبدالله بن جعفر بن ابیطالب، عبدالله بن عمرو بن عاص، ابونواس و دیگران، که صلوات خدا بر همگیشان باد.
الهوامش
1هنگامی که امیرالمؤمنین -عزّ عزّه- خواست که غیبت را -جل من لا یغیب- از چشمان بشر آشکار سازد، بر منبر خود در حالی که تمام اهل مُلکش در برابرش بودند، فرمود: «کدام یک از شما لعنت را به خاطر من تا روز قیامت به جان میخرد؟» هیچ کس سخن نگفت و این به دلیل اراده از پیش مقدر شده مولا در مورد آنان بود... پس اولین کسی که سخن گفت عبدالرحمن بن ملجم بود... و گفت: «من ای مولای من، لعنت را به خاطر تو تا روز قیامت به جان میخرم.» پس [مولا] او را در رأس درجه مختبرین (آزمایششدگان) و اولین مرتبه از مراتب عالم صغیر قرار داد. پس در آن هنگام، مولا -جل من لا یغیب- غیبت از چشمان بشر را... به دست او آشکار ساخت. پس کسی که مولا او را به چنین منزلتی مخصوص گردانده و غیبت را به دست او ظاهر ساخته است، چگونه میتواند از این خلق [مادی] باشد؟ یا چگونه احوال دنیوی بر او جاری میشود؟ بلکه او از عالم نور و اصحاب مراتب است. و نظیر این در کتب اهل ظاهر در مورد مسیح بن مریم نیز آمده است: «... وهب بن منبه گفت: عیسی را به همراه هفده تن از حواریونش در خانهای آوردند و آنان را محاصره کردند. چون [دشمنان] بر آنان وارد شدند، خداوند همه ایشان را به صورت عیسی درآورد. پس [دشمنان] به آنان گفتند: ما را جادو کردهاید! یا عیسی را به ما نشان دهید یا همگیتان را خواهیم کشت! پس عیسی به یارانش گفت:کدام یک از شما امروز جانش را در مقابل بهشت می خرد؟مردی از میانشان گفت: من! پس به سوی دشمنان خارج شد و گفت: من عیسی هستم. و خداوند او را به صورت عیسی درآورده بود. پس او را گرفتند و کشتند و به صلیب کشیدند. و از این رو امر بر آنان مشتبه شد و گمان کردند که عیسی را کشتهاند و نصارا نیز چنین گمان کردند که او عیسی است، در حالی که خداوند عیسی را در همان روز به بالا برد




