می‌آید، در حالی که او بر تختی از نور است که ابراهیم، موسی، عیسی و جمیع انبیاء او را در بر گرفته‌اند، و پشت سر آنان مؤمنان و پشت سر آنان فرشتگان، نظاره می‌کنند که حسین چه می‌گویدفرمود: پس ایشان بدین حال هستند تا آنکه قائم عزّعزّه قیام کند. و چون قائم قیام کند، همگی با حسین عزعزه همراه می‌شوند تا به کربلا بیاید. پس هیچ موجود آسمانی و زمینی از مؤمنان باقی نمی‌ماند مگر آنکه حسین عزّ عزّه را در بر می‌گیرد، تا جایی که خداوند متعال خودْ حسین را زیارت می‌کند و با او دست می‌دهد و کنار او بر تخت می‌نشیند.ای مفضل، این، به خدا سوگند، آنچنان مقام والایی است که نه فراتر از آن چیزی است، نه فروتر، و نه در ورای آن برای هیچ طالبی، مطلوبی وجود دارد.

پس انگشت شست خود را در کف دست هر یک قرار می‌داد و مرد پس از مرد (از آن) می‌نوشید...» پاک و منزه است آنکه آفریدگان از شناخت او سرگشته و حیرانند، و اوست آن بلندمرتبهٔ توانا.

و این «الله» که با حسین می‌نشیند و با او دست می‌دهد و کنارش بر تخت می‌نشیند، کیست جز مولای ما امیرالمؤمنین عزّ عزّه!

مقصّران دیگر چه می‌خواهند تا بدانند که «الله» در روایاتشان، همان «معنی» یعنی مولای ما امیرالمؤمنین عزّ عزّه است؟!!!!

قال مَوْلَانَا اَلرِّضَا عَزَّ عَزُّهُ : هَبَطَ عَلَى اَلْحُسَيْنِ عَزَّ عَزُّهُ مَلَكٌ وَ قَدْ شَكَا إِلَيْهِ أَصْحَابُهُ اَلْعَطَشَ ؛ فَقَالَ : إِنَّ اَللهَ تَعَالَى يُقْرِئُكَ اَلسَّلاَمَ وَ يَقُولُ : هَلْ لَكَ مِنْ